|
|
Zinderend
slotweekend
WMC Kerkrade
Het 14e Wereld
Muziek Concours
is ten einde. Een ongekend grote muziekhappening die door de Nederlandse
media helaas veel
te weinig aandacht heeft gekregen. Want wat werden er topprestaties
neergezet door de vele deelnemende amateur- muzikanten van heinde en
ver.
WMC Bestuurslid Cor
Kluytmans, gaf
tijdens de persconferentie na afloop van de mars- en showwedstrijden in het
Parkstad Limburg Stadion te kennen dat maar liefst 95.000 bezoekers,
verspreid
over de vier weekeinden de mars-, mars- parade- en showwedstrijden (inclusief
openingsceremonie), hebben bezocht.
Een ongekend record voor het WMC.
Dit laatste WMC weekend
stond dan ook
bol van nog diverse kanshebbers voor de WMC titel in de mars, marsparade
en de showwedstrijden. Wat zou uiteindelijk al dat Thaise, Japanse, Duitse en Neder-
landse geweld nog op de grasmat neerzetten, vroeg menigeen zich af!
Zaterdag
21 juli werd de spits afgebeten
door The Marching Blues uit Potters Bar, Engeland. Dit korps, uitkomend
in de star divisie, zit nog in een opbouwfase. Uiteindelijk bleek hun
optreden in de
mars goed voor een score van 76,7
punten, een 2e prijs.
Ook de Saint Paul Convent Marching
Band uit Sriracha Chonburi - Thailand - oogde best aardig doch voorwaar
geen topper op deze marswedstrijden.
De Chr.
Showband Excelsior uit
Groningen presenteerde eerst hun show alvorens later in het programma in
de marsparade deel te nemen. Tijdens de marsparade trad men geheel in
stijl van
hun productie aan, nl. Grease. In dito
outfit werd een muzikaal best aardig
ogend optreden neergezet, doch van
een echt vernieuwende marsparade
was nog weinig te bespeuren. Overigens bleek al gauw dat er in de
marsparade vandaag weinig concurrentie was voor
het nog eenzaam aan kop staande Pasveerkorps.
Groepen
als Saint Joseph Convent
School Marching Band en de Calgary
Stampede Showband marcheerden
overigens keurig door het straten-
parcours, doch van het idee mars-
parade had men blijkbaar nog geen
"kaas" gegeten. Het was voor-
namelijk rechtuit marcheren.
Waar het
indrukwekkende korps uit
Calgary dan nog enorm hoog scoorde
op het muzikale gedeelte, daar bleef
de Thaise deelnemer ver achter. Uit-
eindelijk was hun optreden ook nog
eens goed voor maar liefst 6 straf-
punten wegens het missen van
diverse verplichte onderdelen.
Als eerste
Nederlandse topper trad
de Showband Irene uit Ede aan.
Een fraaie opening zorgde direct voor
de nodige sfeer in het goed gevulde
stadion. Een show vol afwisseling en
vele tempowisselingen met een leuke
uitstraling. De jury beloonde hun
optreden met een score van 84,7
punten, goed voor een gouden
medaille. Volgens ingewijden van
het korps toch enigszins teleurstel-
lend, men had op een hogere score
gerekend.
Na het
grote drumcorps geweld van
Beatrix Hilversum was het nu de
beurt aan het Dordtse Jubal om hun showproductie op de grasmat te
zetten. Visueel heel aantrekkelijk, ook mede vanwege de ondersteuning
van hun
color-guard. Qua auxilary oogde het
volgens de jury wat minder, waardoor
hun score bleef steken op 88,6 punten.
De Chr. Muziek- en
Showband "Juliana"
uit Amersfoort nam voor de 2e maal
in hun historie deel aan de marswed-
strijden. Een goed ogend korps dat
muzikaal veel in zijn mars heeft.
Met 86 punten werd dan ook weer
een route uitgestippeld naar het
komende WMC in 2005 en tevens
een gouden medaille in de prijzen-
kast bijgevoegd.
Waar in de
marswedstrijden het
Thaise korps Saint Paul Convent
Marching Band weinig indruk had
gemaakt, was hun showoptreden
van een heel ander kaliber. Een
schitterende showproductie met
thema's uit Miss Saigon zorgden
voor een staande ovatie van het
in grote getale aanwezige publiek.
Naast de loeiende sirene's werd
zelfs een heuse helikopter aan het
showgeheel toegevoegd. Een show
waar de "vonken" vanaf vlogen.
Ook de Saint Joseph
Convent
School Band uit het Thaise Bangkok
oogde zeer goed. Hun optreden
werd beloond met een score van
90 punten, goed voor een 1e prijs
met onderscheiding.
Als laatste klappers stonden
Advendo Sneek en de Red Deers
Royals uit het Canadese Red Deer
geprogrammeerd.
Bij de opkomst van
Advendo Sneek
was er toch even een rare gewaar-
wording. Hun vertrouwde tamboer-
maître Bennie Hoogstra was in geen
velden of wegen te bekennen.
Zou Bennie ziek zijn of ??? Het korps
presenteerde zich aan de stadion-
speaker en startte hun show.
Nou ja dan blijkbaar maar zonder
Bennie, totdat plotseling Advendo
in een cirkelvorm bleef stilstaan rond
de middenstip en twee solisten
tevoorschijn kwamen vanuit het korps.
Jawel hoor, daar zat dat vertrouwde
gezicht van Bennie Hoogstra bij en
uit het niets "toverde" hij zijn tamboer-
maîtrestok te voorschijn. In de hen zo
eigen stijl en met sprankelende muziek vervolgde Advendo hun showpresen-
tatie. Dit onder luid enthousiasme van
de in grote getale meegereisde sup-
porters uit het hoge noorden. De show- presentatie van The Red Deer
Royals,
uit het Canadese Red Deer, viel knap
tegen. De jurywaardering sprak boek-
delen, nl. een 2e plaats met slechts
79,6 punten.
|
Dag
van de waarheid !!
Zondag 22 juli 2001
moest dan ook de geschiedenis ingaan als de dag van de waarheid. Toppers
als Advendo Sneek,
K&G Leiden, het grote geweld van de
Calgary Stampede Band en een voor
velen toch onbekende deelnemer uit
Japan waren de laatste kanshebbers
om zich in het titelgevecht te mengen.
Nadat vanuit het
Spaanse Betera de
Centre Artistic de Betera het stadion
had doorgemarcheerd en zelfs voor
de afwisseling het nummer Valencia
uit de kast haalde was het de beurt
aan de Showband Irene Ede om zich
in de marsparade te meten met de
overige deelnemers. Al marcherend
en zelfs zingend schreed het korps
over de Limburgse grasmat. Helaas
bleek de jury hun optreden slechts
te waarderen met een puntentotaal
van 81,8 punten. Uiteindelijk goed
voor een 1e prijs en een gouden
medaille. The Marching Blues uit
het Engelse Potters Bar, een dag
eerder te gast in de marswed-
strijden, trad nu het veld op voor
hun showpresentatie. Muzikaal een
goed muziekboek, doch qua uit-
voering liet hun optreden nog veel
te wensen over.
Uit Okinawa Japan trad
in de show-
wedstrijden aan de Nishihara High
School Band. Even
was er grote paniek.
Bij de showwedstrijden dreigde nu een Japanse High Schoolband een stok
tussen de benen van de gedoodverfde showmasters te steken, zo
oogstrelend was hun show. Tijdens de serene zang van de color-guard was
het stadion
zelfs muisstil. Waarom "Kerkrade"
verrast opkeek van deze oosterse drakendoder, verbaast "Okinawa".
Want in Japan steekt de Nishihara High School Marching Band al sinds
jaar
en dag met kop en schouders boven de concurrentie uit. Niet alleen het
publiek genoot van dit geoliede geschenk uit Japan, maar ook de jury.
Met een terechte waardering van maar liefst
96,9 punten verdreven deze jeugdige muzikanten lijstaanvoerder Pasveer
uit Leeuwarden (96,6) van de eerste plaats.
Het klonk
vooraf heel arrogant. Titelhouder Kunst en Genoegen zou het kunstje van
vier jaar geleden gewoon opnieuw flikken. Leiden voelde zich geen moment
in last door de hoge scores op zowel de mars- als de
showwedstrijden.
In gloednieuwe
uniformen marcheer-
den, dit onder luid gejuich van de
vele meegereisde supporters, de 73 muzikanten van Kunst en Genoegen
het Limburgse Parkstad Stadion binnen. Onder leiding van hun
tamboer-maître Tjeerd Haasbroek werd het eerste deel van de Slag om
Kerkrade overtuigend gewonnen. Een muzikaal boek wat
klonk als een klok. Jurylid Sigi Seidel
was zelfs zo onder de indruk, dat hij
de mars met de maximale honderd punten wilde belonen.
Maar daar wilde onafhankelijk jury- voorzitter Henk Smit niets van
weten. ,,Honderd punten zijn alleen weggelegd voor onze lieve Heer,”
stelde de Groninger bijbelvast.
Uit het Duitse Potsdam
marcheerden
de leden van de SG Fanfarenzug Potsdam de Limburgse grasmat op.
Niet zo massaal in ledenaantal als in 1997, doch het oogde wel.
De strakke discipline, exercitie en hun eigen traditionele sound zorgden
voor een schitterende ambiance. Het publiek was duidelijk onder de
indruk van dit Duitse korps. Alhoewel de een het te militaristisch vond,
riep een ander grandioos. Feit is wel dat dit Duitse
korps een sprankelende show neer-
zette, die uiteindelijk goed bleek te
zijn voor een score van maar liefst
90,3 punten, ofwel een 1e prijs met onderscheiding.
Nagenoeg
goddelijk perfect en
volstrekt boven elke kritiek
verheven, was de marsparade
van de Drum- en Showfanfare Advendo.
De Sneekse
‘wattenstaafjes’ toonden zich brutale bengels, opgedreven door hun
showmaster Bennie Hoogstra.
Net als afgelopen zaterdag, toen hij
even "onvindbaar" was tijdens de eveneens goudgerande show,
wist Hoogstra ook bij de marsparade de spanning op te voeren tot
een
explosie van afgepaste trucjes en hoogstandjes. Zoals die
trompetsolo
van Frank Zijlstra, het prachtig stukje slagwerktechniek uitgevoerd op
de middenstip van het Parkstad Stadion. Logisch dat zijn "ijsberen",
net als het bijna uitpuilende stadion, aan het slot van de marsparade op
hun knieën
vielen voor de Napoleon der tamboer-maîtres.
Met zo’n "marsparadepaardje" van wereldklasse in naburig
Sneek, zit
ook "Leeuwarden" weer zo in het
zadel. Bovendien heeft Pasveer zich verzekerd van zijn toekomst.
Jeugdkorps
Pasveer behaalde
in de zogeheten "stardivision" de titel wereldkampioen
show 2001.
Is het
eigenlijk wel eerlijk om musicerende scholieren uit pakweg Japan of
Thailand langs dezelfde lat te leggen als bomen van kerels uit pakweg
Nederland of Noorwegen? Of die tieners blazen zichzelf op óf ze worden
meteen van hun soms nog wankele toonladders geblazen, zoals af en toe
gebeurde tijdens de nu voorbije gouden WMC-editie.
Om in 2005
de jeugd beter uit de verf
te laten komen, overweegt het WMC-
bestuur serieus om voortaan kampioens- wedstrijden te houden voor
jeugdige mars- en showbands, behorende tot de beste van hun land van
herkomst.
|
Canadees
showgeweld
entert Kerkrade
Als voorlaatste
deelnemer in
de showwedstrijden trad aan
de Calgary Stampede Showband
uit het gelijknamige Calgary in
Canada. Dit 130 leden tellende showkorps was blijkbaar in een
enorme haast. De leden van dit showkorps betraden het veld met
in de ene hand hun instrument en
in de andere hand een koffer.
Alsof men direct na hun optreden
het vliegtuig moest halen om huis-
waarts te keren. Indrukwekkend
en massaal zijn de meest type-
rende woorden voor hun show-
optreden. Vele figuraties wisselden elkaar in hoog tempo af en de
color-guard omlijste het geheel
met
een enorme schat aan
attributen. De jurybeoordeelde
hun optreden
met een score
van maar liefst 95,7 punten
(een 1e prijs met onderscheiding)
welke uiteindelijk goed bleek
voor de 4e plaats in de eindrangschikking.
Als laatste deelnemer
betrad de regerend wereldkampioen mars-
en showwedstrijden van het WMC
1997, de Show- en Marchingband
Kunst en Genoegen uit Leiden het Parkstad Stadion.
Onder luid applaus van de ruim
19.500 aanwezige toeschouwers
nam K&G Leiden hun openings-
formatie in. Tamboer-maître Tjeerd Haasbroek had de zware taak zijn
formatie te leiden naar wellicht een nieuwe wereldtitel.
Kunst en Genoegen heeft
woord gehouden. Het Parkstad Limburg
Stadion ontplofte bijna, toen de
jury haar oordeel wereldkundig
maakte. De strakke mars van
de regerend kampioen was ruim-
schoots voldoende (97,5 punten)
voor een nieuw vaandel.
Runner-up Door Vriendschap
Sterk uit Katwijk kon niets anders
dan genoegen nemen met een
tweede plek met meer dan vier
punten achterstand.
Kunst en Genoegen maakte zich,
zoals gebruikelijk, geen zorgen na
het imponerende optreden van de Japanners. Sterker nog, niemand
uit het Leidse kamp nam de moeite
om de show te bekijken. "We kijken
niet naar concurrenten. We gaan uit
van onze eigen kracht", schok- schouderde René Truijers.
In hun vertrouwde uniformen
showde de "Kampioen der
Kampioenen", zoals de fans hun
korps liefkozend noemen, hun
muzikale paardenkrachten in een
orkaan van geluid.
Makkelijk leunend op swingende composities van Gershwin,
leverde Leiden volgens de jury
een "griezelig perfecte show" af. ,,Showtechnisch zijn ze niet
de
allerbeste, maar het WMC blijft
een muziekconcours en de muziek
van K&G is onvergelijkbaar met de
rest van het deelnemersveld”,
oordeelde de jury na afloop.
Kunst en Genoegen kwam, speelde
en overwon. Voor de tweede keer
op rij de dubbel. En het einde van
de heerschappij lijkt nog niet in zicht.
Om het feest compleet te maken, pakten de junioren uit Leiden met
een voorsprong van zes punten de
titel in de Star Division. Genoeg
aanwas voor de toekomst dus.
,,Ik heb geen flauw idee waar dit
schip ooit zal stranden, maar over
vier jaar staan we er weer,” beloofde
de "gelukkigste tamboer-maître van Kerkrade" Tjeerd Haasbroek
na af-
loop. De rest van de wereld is op-
nieuw gewaarschuwd. In Leiden
bluffen ze niet.
Friesland
huilt van vreugde
en van ergernis.
Maar bovenal omarmden Advendo
uit Sneek en het Pasveerkorps uit Leeuwarden elkaar stevig, daar
gisteren net buiten het Kerkraadse voetbalstadion. Een zinderende
zondag lang het strijdtoneel voor
de fantastische finale tussen ’s
werelds allerbeste mars- en
showbands. Vooral
het Leeuwarder Pasveer-
korps verdient troost. Ook al zit
er nog geen vol jurypunt verschil
tussen de kampioensshow
(97,5 punten) van de Leidse last-
pakken van Kunst & Genoegen en
de in prikkeldraad gewikkelde show
(96,6 punten) van Pasveer. Toch
zijn het pijnpunten, die slechts 0,9
brede kloof tussen glorie en teleur- stelling. En vooral voor tamboer-
maître Irene van der Meulen en choreograaf Kees Vossenberg.
"Natuurlijk zak je door de grond
als je merkt dat de jury zo’n risico-
loze show van Leiden meer kan waarderen dan die van ons, waarin
we geen obstakel uit de weg zijn gegaan”, verzucht Pasveers
voorgangster.
Kees Vossenberg, boze blik van verbazing: "Waar zat nou het risico
van K&G? Toegegeven, hun muziek
is zoals altijd beresterk. Maar de
daarbij horende show was op
sommige momenten zó voorspel-
baar, dat ik me af en toe zat te
vervelen. Die uitgebeelde G-sleutel, noem je dat vernieuwing! Vier jaar
geleden formeerde Leiden een
gitaar! Ik dacht dat de WMC-jury
graag zag dat je als korps het
publiek op het puntje van de stoel
weet te krijgen, niet dan?” Als
beproefd choreograaf/jurylid
vraagt Vossenberg zich af waar
het WMC het meest van gechar-
meerd is: show of toch liever
muziek?
Vooralsnog is die keuze fifty-fifty, melden Leo Pustjens en Jos
van
der Sijde, twee van de tien WMC-juryleden. Samen met hun onafhankelijke
voorzitter Henk
Smit keren beiden zich fel tegen
de kritiek op de "truttenshow van dauwtrappende Leidenaren".
Van
der Sijde: ,,Hun muziek stond als
een dijk. Je voelde hun ijzeren wil
om te winnen. En hun show was
gewoon griezelig perfect.”
De
toekomst van het WMC De
WMC-organisatie streeft ernaar
om te komen tot een open Neder-
lands kampioenschap voor mars-
en showbands. ,,We denken dan
aan het jaar 2003, maar ook daar-
over moet er nog overleg worden gepleegd met de betrokken bonden geeft
WMC bestuurslid Cor Kluytmans
na afloop van dit 14e WMC te kennen. Mogelijk kan zo’n kampioenschap
dan ook worden gebruikt als graadmeter
voor het Wereld Muziek Concours
2005 hetgeen zal plaatsvinden van 7 t/m 30 juli 2005.
|
the 14th World Music Contest -
Kerkrade, Netherlands
